شرمم کشد که بي تو نفس ميکشم هنوز

باز آي بعد از اين همه چشم انتظاريم

ديشب به ياد زلف تو در پرده هاي ساز

جانسوز بود شرح سيه روزگاريم

بس شکوه کردم از دل ناسازگار خود

ديشب که ساز داشت سر سازگاريم

شمعم تمام گشت و چراغ ستاره مرد

چشمي نماند شاهد شب زنده داريم

شرمم کشد که بي تو نفس ميکشم هنوز

تا زنده ام بس است همين شرمساريم